Kamienni Ludzie

Odbiciem religii w społeczności Kamiennych Ludzi było niewątpliwie ich podejście do budownictwa oraz rzemiosła. Rzemieślnicy, budowniczy, a przede wszystkim architekci, cieszyli się ogromnym szacunkiem społeczeństwa i mogli liczyć różne przywileje, a czasami nawet na domy w świątynnej części miasta. Często sami wodzowie grodów parali się rzemiosłem, aby podkreślić tym samym swój związek z Kamiennym Bogiem i swoje wrodzone prawo do rządzenia grodem. Z powodu ich zamiłowania do tworzenia oraz ogromne zdolności architektoniczne Kamienni Ludzie przez inne, amarantiańskie cywilizacje nazywani byli Budowniczymi.

Grodów Kamiennych Ludzi na było cztery - Gorlamdar, Ishtar oraz Rembrand, leżące na terytorium dzisiejszego Moorhaven, oraz Awlar, leżący w Międzygórzu. Gorlamdar był największym z nich i niewątpliwie najbardziej widowiskowym - ta wspaniała forteca była najbardziej warownym miastem w tej części Araulenu, aż do powstania Fortu Azgan. Nawet wtedy jednak Gorlamdar nadal przewyższał swoją obronnością wiele arauleńskich fortec, które były wybudowane przy użyciu dużo nowocześniejszej technologii. Pozostałe grody były mniejsze niż Gorlamdar, jednak również dobrze zbudowane. Niestety Ishtar oraz Rembrand zostały zniszczone w wyniku działań zbrojnych króla Ecberta Zdobywcy, który podbił ziemie zamieszkiwane przez Kamiennych Ludzi i włączył je do Araulenu jako nową prowincję. Gród Awlar przetrwał do dzisiaj, jednak obecnie nie zamieszkują go już Budowniczy - zostali oni wyparci z tych ziem jeszcze za czasów Zakonu Gregoriańskiego.

Grody Budowniczych były mocno skupione na obronności oraz odpowiednim podziale. Budowane były na planie koła, które otoczone było grubym i wytrzymałym murem. Wewnątrz murów znajdował się pierwszy pierścień zabudowań. Składały się na niego domostwa oraz wszelkiego rodzaju pracownie - przebywali tam rzemieślnicy, architekci, kucharze, garncarze, łowczy oraz inni pracownicy dokładający się do społeczeństwa. Wszystko co tworzyli, musiało bym jednak praktyczne - Kamienni Ludzie unikali biżuterii oraz innego rodzaju kosztowności, aby chronić się przed chciwością Goddejki. Z tego samego powodu nie korzystali oni również z waluty, wszystkie interesy prowadząc na podstawie barteru lub sąsiedzkiej pomocy.

Za pierwszym pierścieniem grodu znajdował się drugi mur, który oddzielał część rzemieślniczą i mieszkalną od części świątynnej. Część świątynna była w zasadzie najładniejszym miejscem w grodzie. Znajdowały się tam duże ogrody, w których przeważała jednak surowa roślinność taka jak drzewa, zielone krzewy oraz pospolite zioła. Ogrody były w zasadzie jedną dużą świątynią Kespiona. Wokół ogrodów znajdowały się świątynie Wiecznego Ojca oraz Kamiennego Boga, a także kwatery kapłanów. W centrum części świątynnej stał fort wodza, który był najbardziej warowną budowlą w całym grodzie posiadającą coś na kształt własnych murów. Chociaż nikt poza wodzem i kapłanami nie mieszkał w części świątynnej, to była ona wystarczająco duża, aby w przypadku ataku pomieścić wszystkich mieszkańców za drugim murem. Na co dzień każdy mieszkaniec mógł wejść do części świątynnej, aby oddać cześć bogom lub prosić o audiencję u wodza. Za wewnętrzny mur wpuszczano jednak tylko osoby nieuzbrojone w czystym odzieniu, które przynosiły dar dla Ishatara - zwykle było to coś prostego jak na przykład mały snopek zboża lub inne dary ziemi, rudy metalu czy własnoręcznie wykonane, proste kamienne ozdoby.

Za zewnętrznymi murami znajdowały się chaty zamieszkiwane przez rolników. O ile w grodzie wszystkie budowle wznoszone były z kamienia, to chaty za murami częściej budowano z gliny i słomy. Kamienni Ludzie wierzyli, że ten, kto ora ziemię, nie powinien mieszkać obok tego, kto kuje kamień, bo ziemia jest Ishatara, a góra należy do Kamiennego Boga. Z tego powodu rolnicy nigdy nie mieszkali za murami grodu - mimo to cieszyli się takim samym szacunkiem jak pozostali rzemieślnicy, bowiem również wykonywali ważną pracę dla grodu. W zasadzie w kulturze Gorla Parta na szacunek zasługiwał każdy, kto miał swój wkład w dobrobyt grodu, nieważne jaki zawód pełnił - praca na rzecz społeczności była według nich najwyższym przejawem pokory i odcięcia się od Goddejki.

Społeczeństwo Budowniczych opierało się w dużej mierze na życiu w zgodzie i bliskości z naturą. Z tego powodu odrzucali oni technologię, opierając się na sposobach uprawiania rzemiosła opracowanych przez ich pierwszych przodów. Kamienni Ludzie nie uprawiali również magii, uważając ją za coś nienaturalnego i złego - magowie, którzy urodzili się pośród nich, byli zwykle zabijani lub w najlepszym wypadku wysyłani na wygnanie. Kamienni Ludzie wierzyli, że tylko pozostając blisko świata w jego właściwej formie są w stanie uchronić się przed utratą Pierwszej Gwiazdy i śmiercią wszystkiego. Poza tym stawiali oni również na samowystarczalność oraz własną siłę - w ich społeczeństwie każdy, bez względu na wykonywany zawód, był uczony podstaw walki, aby w razie potrzeby móc obronić siebie oraz swoich bliskich.

W społeczeństwie Gorla Parta każdy miał swoją rolę - zwykle rodzice przyuczali dzieci do swojego zawodu, przenosząc w tej sposób wiedzę przodków na następne pokolenie. Najważniejszą osobą w grodzie był oczywiście wódz, który przewodził całemu grodowi, a także prowadził politykę z wodzami pozostałych wrogów. Można powiedzieć, że wodzowie czterech grodów stanowili pewnego rodzaju radę przewodzącą Kamiennym Ludziom, jednak oficjalnie nie stanowili jednego państwa. Rola wodza była dziedziczna, jako że Budowniczy wierzyli, iż linia wodzów idzie aż od Ishatara, który jako pierwszy przewodził ich przodkom.

Drugą rolą po wodzach byli kapłani, którzy odpowiadali za aspekt religijny grodów. Można by ich nazwać opiekunami, jako że ich podstawowym zadaniem było dbanie o dobrobyt mieszkańców oraz wysłuchiwanie ich próśb. Kapłani Wiecznego Ojca oraz Kamiennego Boga często zajmowali się pomaganiem potrzebującym oraz tym, których dotknęło jakieś nieszczęście. Opiekowali się również rodzinami osieroconymi przez poległych wojowników. Poza tym zadaniem kapłanów było również pilnowanie, czy spichlerz grodu jest odpowiednio napełniony i czy wszystko prosperuje jak należy.

Społeczeństwo Kamiennych ludzi posiadało wiele zawodów. Można spośród nich wyróżnić wojowników, którzy zajmowali się głównie ochroną grodu, myśliwych oraz rolników, którzy dbali o pożywienie dla mieszkańców, rzemieślników, zajmujących się wytwarzaniem broni, pancerzy oraz przedmiotów codziennego użytku, a także górników, zajmujących się wydobyciem kamienia oraz innych surowców. Poza tym były jeszcze dwa zawody, które szczególnie się wyróżniały. Szamani, którzy byli jednocześnie kapłanami Kespiona, zajmowali się uzdrawianiem chorych i rannych. W swoich praktykach korzystali oni jedynie z naturalnych metod, które potrafiły jednak czasami być równie skuteczne co magia. Niestety wiele z technik szamanów Gorla Parta zginęło z biegiem czasu. Poza tym bardzo interesującą profesją w grodach Budowniczych byli sprzątacze, którzy dbali o czystość w grodzie. Kamienni Ludzie wyróżniali się pod tym kątem na tle innych Amarantian - pomimo braku dostępu do magii oraz technologii cechowali się wysoką długością życie ze względu na doskonałą jak na te czasy higienę.

Największym szacunkiem cieszyli się architekci oraz budowniczy. Choć Kamienni Ludzie wierzyli, że rzemieślnicy są naśladowcami Kamiennego Boga, to na budowniczych patrzono bardziej jak na jego uczniów. Podziw ten nie był jednak bezpodstawny, jako że Budowniczy zasłynęli przede wszystkim z doskonałej architektury. Mowa nie tylko o dobrze ufortyfikowanych grodach - Kamienni Ludzi budowli również doskonałe i wytrzymałe drogi, z których korzysta się do dzisiaj, a także kopalnie oraz strażnice, z których wiele zachowało się w mniejszym lub większym stopniu aż do teraz.

Obecnie nie wiadomo, jak rozwija się cywilizacja Kamiennych Ludzie. Ci, którzy po zajęciu ich ziem przez króla Ecberta, zostali w Araulenie, na przestrzeni lat utracili większość swojej tożsamości. Kamiennie Ludzie, którzy zamieszkują obecnie Gigancie Paluchy, zdają się kultywować tradycje przodków, jednak stali się o wiele bardziej agresywną oraz wojenną społecznością - jak dotąd nikt nie miał okazji żyć pośród nich, aby przekonać się, jak wygląda dzisiaj ich społeczeństwo.

• Moorhaven, Araulen

• Holoponia, Międzygórze