Värn'asan'i,

Odrodzone Elfy

Odrodzone Elfy po Przebudzeniu genetycznie mocno zbliżyły się do Starożytnych Elfów, co wpłynęło na wzrost ich naturalnego potencjału magicznego. W porównaniu do innych ras, znacznie większa ilość dzieci rodzi się tutaj z wysokim talentem magicznym - o wiele prostszy jest również dla nich jego rozwój, dzięki czemu poznawanie prostszych form magii przechodzi im z łatwością. Przebudzenie wpłynęło również na dorosłe już elfy - u wielu z nich połączone było ono z manifestacją magiczną i przebudzeniem się ich talentu magicznego. Było to wydarzenie niezwykle interesujące dla nauki, jako że część z nowo powstałych Odrodzonych Elfów była już w wieku, w którym manifestacje magiczne jest bardzo rzadka. Elfy, które natomiast były już magami, odnotowały gwałtowny wzrost swojego talentu magicznego, który z czasem jednak unormował się na poziomie nieco wyższym niż przed Przebudzeniem.

Proces rozmnażania u Odrodzonych Elfów jest skomplikowany i rzadki. Ze względu na bardzo niską płodność, poczęcie dziecka to niezwykle rzadkie wydarzenie. Ciąża trwa aż 15 miesięcy, co czyni ją szczególnie wymagającą, a ryzyko poronienia zwiększa się w trudnych warunkach. Odrodzone Elfy dojrzewają w wieku 15 lat, co oznacza, że już w młodym wieku mogą założyć rodzinę, jednak decyzja o staraniach o potomstwo jest zawsze głęboko przemyślana.

W odróżnieniu od Leśnych Elfów, które przykładają bardzo dużą wagę do sprawdzenia na świat potomstwa, Odrodzone Elfy podchodzą do tematu z większą dozą spokoju. Oczywiście przedłużenie gatunku jest dla nich ważne, jednak mocniej skupiają się na tu i teraz, pragnąc przede wszystkim rozwijać swoją kulturę i korzystać z darów długowieczności. Dla Odrodzonych Elfów, które obecnie żyją w o wiele stabilniejszym środowisku niż Leśne Elfy, walka o przetrwanie przestała być kluczową wartością.

Mimo to Odrodzone Elfy zachowały leśnoelficką tradycję poligamii, którą kultywują jednak dla urozmaicenia własnego życia i tworzenia więzi między sobą. Ich poligamiczne związki nie cechują się aż tak dużą otwartością jak u Leśnych Elfów, a ciąża jest zwykle przede wszystkim tematem zainteresowania rodziców, a nie pozostałych partnerów.

Odrodzone Elfy mogą rozmnażać się z innymi elfami lub ludźmi. Owocem związków z ludźmi są Elfy Półkrwi, zwane Półelfami, które łączą cechy obu rodziców. Półelfy dziedziczą urodę, zwinność i magiczne zdolności elfów, a także większą odporność fizyczną i wytrzymałość charakterystyczną dla ludzi. Odrodzone Elfy podchodzą naturalnie do Elfów Półkrwi, nie traktując ich inaczej niż inne elfy.

Społeczeństwo Odrodzonych Elfów charakteryzuje się dużą indywidualnością i nastawieniem na rozwój jednostek. Odrodzone Elfy mają dość lekkoduszne podejście do życia - przez długowieczność cechuje ich nastawienie, że na wszystko mają jeszcze czas, więc na codzień skupiają się na samorozwoju i spełnianiu własnych ambicji. Oczywiście elfy te wiążą się między sobą, jednak związki te zwykle mają luźny, nieformalny charakter, a ich główną rolą rozrywka i zapewnienie poczucia bliskości - co oczywiście nie oznacza, że brakuje w nich uczuć.

Odrodzone Elfy rzadko formalizują swoje związki i odrzuciły też świętą dla Leśnych Elfów tradycję Przysięgi Wiecznej Wędrówki. Oficjalnie wiążą się ze sobą jedynie elfy pochodzące z rodów Välorów i te zaangażowane w politykę - jest to dla nich sposób na poszerzenie sieci wpływów i podkreślenie swojego statusu.

Ze względu na takie podejście Odrodzonych Elfów do zakładania rodziny, dzieci są obecnie rzadko widywane na Inis Gäënor - co ciekawe Odrodzone Elfy są jedną elficką rasą, która w dużej mierze korzysta ze środków kontroli poczęcia, aby przeciwdziałać posiadaniu potomstwa i skupiać się na rozwoju osobistym.

Wojna Czarnego Kręgu była pierwszym, dużym konfliktem zbrojnym, w którym wzięły udział Odrodzone Elfy, które przez większość czasu jej trwania były jeszcze Leśnymi Elfami. Wybuchła zaledwie półtora roku po przybyciu elfów na Inis Gäënor w wyniku zetknięcia się elfów z Czarnym Kręgiem - organizacją zrzeszającą nekromantów, która przybyła na wyspy wcześniej, aby po cichu prowadzić eksperymenty. Czarny Krąg opracował Spaczenie wysysające życie ze wszystkiego, znajdzie się w jego zasięgu - stało się to realnym zagrożeniem dla formującego się państwa elfów. W wyniku Wojny Czarnego Kręgu Unia Inis Gäënor ukształtowała się w swojej obecnej formie oraz miało miejsce Przebudzenie, które dało początek rasie Odrodzonych Elfów.

Wielka Wojna Domowa Inis Gäënor to największy z wewnętrznych konfliktów, które wstrząsnęły Unią Inis Gäënor. Miała ona miejsce w wyniku pojawienia się samozwańczego króla, Eldaran Ertha Cälatiera, którego roszczenia do tronu Króla Wszystkich Elfów wstrząsnęły Inis Gäënor, powodując rozłam pomiędzy książętami. Roszczenia Eldarana poparte były słowami przepowiedni Päradisaí Mine'san - Podniebnym Królu Wszystkich Elfów, który ma zasiąść na tronie w chmurach i zjednoczyć Wędrujące Elfy. Wagi jego słowom dodawał fakt, iż dosłownie przybył on z niebios na smoku o imieniu Irthil. W wyniku działań niektórych książąt rozłam ten eskalował do rangi pełnoprawnej wojny, która zapisała się w historii jako jeden z najbardziej krwawych konfliktów wewnętrznych na świecie. Zakończyła się ona porażką Eldarana, który obecnie nosi na Inis Gäënor miano Upadłego Króla, a jego prawdziwe imię jest wręcz tematem tabu i jest bardzo rzadko wymawiane przez Odrodzone Elfy - wojna ta była bowiem również największym upokorzeniem w ich historii.

Wojna Zdrady wybuchła w 2:650 roku i jest ona bezpośrednią konsekwencją ucieczki Upadłego Króla po zakończeniu Wielkiej Wojny Domowej. Zaszył się on na Naggathorze, na którym po cichu przejął władzę, budując ogromną siłę militarną. Dla Odrodzonych Elfów, które zainwestowały ogromne ilości czasu oraz nakładów finansowych w pomoc Księżycowym Elfom z Naggathoru oraz w ich rozwój, był to ogromny cios. Wojna bardzo szybko eskalowała, prowadząc do zajmowania kolejnych terenów przez Eldarana. Obecnie główne walki toczą się w okolicach miasta Ringar'ialda, które jest ostatnią kolonią Odrodzonych Elfów na Naggathorze, będącą jeszcze częściowo w strefie ich wpływów - może się to jednak zmienić w każdej chwili, a walki na Naggathorze są groźbą bezpośredniej agresji Eldarana na Inis Gäënor.

Wielka Wojna Domowa Inis Gäënor była największym, jednak nie jedynym konfliktem wewnętrznym Odrodzonych Elfów. Ze względu na ich konfliktową naturę względem siebie nawzajem ich wewnętrzne spory polityczne niekiedy przekształcały się w mniejsze wojny domowe pomiędzy konkretnymi księstwami unii. Poniżej przedstawione zostały konflikty wewnętrzne Odrodzonych Elfów:

Wojna Thilliońska (2:566 rok) - wojna pomiędzy księstwami Eíl Ash'när oraz Eíl Sol'afaín, wywołana w wyniku miłosnego impasu pomiędzy księżniczkami Glädhril Mirtą oraz Aharien Ileívialven, które pragnęły poślubić tego samego mężczyznę. Można ją nazwać również wojną o wpływy i zaznaczenie swojego miejsca na arenie politycznej.

Wojna Dwóch Książąt (2:588 rok) - wojna pomiędzy księstwami Cäël'Mäcil oraz Däri'välar, wywołana w wyniku zniewagi księcia Silvena Ve'näreäsila względem księcia Rhaígara. Wojna zakończyła się stosunkowo szybko i bezkrwawo w wyniku ingerencji księżniczki Sol'mällë, Noriel Aíeda'shi.

Wojna Dziedzictwa (2:595 rok) - wojna pomiędzy księstwami Múr'saíra i Tir Briss'i, wywołana w wyniku różnic światopoglądowych pomiędzy księżniczką Alyą Múr'saírą oraz Bliźniaczymi Książętami. Ze wszystkich mniejszych wojen domowych ta przybrała najbardziej gwałtowny przebieg, zmuszając w pewnym momencie inne księstwa do ingerencji zbrojnej.

Wojna Rodzeństwa (2:638 rok) - wojna pomiędzy dziećmi księcia Faírora Däl'Nurra o przejęcie władzy w księstwie Coa'Esgal. Zakończyła się ona podziałem księstwa na trzy mniejsze, w którym każde z dzieci księcia objęło władzę - rozwiązanie to nie było idealne, jednak konieczne w obliczu trwającego kryzysu Unii Inis Gäënor.

Kultura Odrodzonych Elfów jest mocno powiązana z ich indywidualistyczną naturą. Skupiona jest ona mocno na jednostce i jej rozwoju - odbija się to również w podziale unii na księstwa, które, choć współpracują ze sobą, to dobrze dbają o własne interesy.

Kultura Odrodzonych Elfów jest silnie związana z wiarą w działanie boskiej opatrzności oraz przepowiednie. Stanowi to istotny element ich życia - do tego stopnia, że w oczach innych ras Odrodzone Elfy niekiedy uchodzą za przesądne lub wręcz łatwowierne. Odrodzone Elfy podchodzą jednak bardzo poważnie do przepowiedni - badanie i interpretowanie ich jest na Inis Gäënor jedną z gałęzi nauki, która dostarcza im szczegółowej wiedzy na temat proroctw i rzeczy z nimi związanych.

Odrodzone Elfy mają bardzo luźne pojęcie do rzeczy, mogących uchodzić za rozrywkę. Podobnie do Starożytnych Elfów mają bardzo luźne podejście do seksu, który jest dla nich sposobem nie tylko na zaznanie bliskości, ale przede wszystkim na odczuwanie przyjemności. Dla Odrodzonych Elfów czymś zupełnie zwyczajnym jest przygodny seks z osobami, z którymi nie łączą ich bliższe relacje.

Elfy te mają również bardzo luźne podejście do stosowania wszelkiego rodzaju używek - lubią zabawy przy dobrych winach, a także z wykorzystaniem różnorodnych substancji psychoaktywnych, które są również częścią ich rytuałów religijnych. Wiele używek stosowanych na Inis Gäënor jest nielegalnych w innych częściach świata, w tym ich słynne Ogniste Wino.

Nauka pełni ważną rolę w kulturze Odrodzonych Elfów, jako że stanowi doskonałe pole do rozwoju elfów jako jednostek. Wielu z Odrodzonych Elfów cechuje ambicja i ciekawość świata, która pcha ich do odkrywania tego co nieznane i poszerzania swojej wiedzy oraz zdolności.

Większość badań na Inis Gäënor skupiona jest wokół zagadnień magicznych, do których elfy mają naturalny talent, oraz wokół odzyskiwania wiedzy zaginionej wraz z upadkiem Królestwa Eldëvir. Odrodzone Elfy przodują w takich dziedzinach jak arkana magiczne, tworzenie magicznych zwojów, a także astronomia i interpretowanie snów oraz proroctw.

Centrum nauki Odrodzonych Elfów jest Biała Wieża w księstwie Del'gälis, która jest akademią oraz centrum badawczym docenianym na całym świecie.