Ludzie

Ludzie mają zróżnicowany potencjał magiczny, który jest silnie zależny od regionu, kultury i jednostki. Podczas gdy niektórzy ludzie rodzą się z niezwykłymi talentami magicznymi, u innych może być on znikomy. Cechuje ich unikalna zdolność do łączenia magii z technologią.

Magiczne zdolności ludzi są niezwykle różnorodne – od prostych zaklęć ochronnych po zaawansowaną nekromancję i kontrolę żywiołów. W niektórych kulturach, jak Vuldarowie, magia przybiera mroczniejsze formy, natomiast na przykład Aspińczycy często wykorzystują magię do wspierania handlu i dyplomacji.

Przeciętny człowiek żyje około 70 lat, chociaż długość życia może się wydłużyć w zależności od dostępu do medycyny, alchemii lub magicznych praktyk. W bogatszych, bardziej rozwiniętych społecznościach, takich jak Aspin czy Silmaaroon, ludzie często dożywają nawet 80 lat. W bardziej prymitywnych lub niebezpiecznych regionach, jak Hazard czy Hush-waq, długość życia jest znacznie krótsza z uwagi na niebezpieczeństwa związane z ich środowiskiem.

Dojrzewanie następuje w wieku 16 lat, co oznacza osiągnięcie pełnej gotowości biologicznej i społecznej do założenia rodziny. Proces starzenia u ludzi jest stosunkowo szybki w porównaniu z długowiecznymi rasami, jak elfy, co często motywuje ich do maksymalnego wykorzystania swojego czasu.

Ludzie urodzeni z wysokim potencjałem magicznym lub rozwijający go w młodym wieku, przed ukończeniem 20 lat, mogą żyć znacznie dłużej niż przeciętni przedstawiciele swojej rasy. Proces ich starzenia przebiega normalnie, aż do osiągnięcia około 60-70 roku życia, kiedy to ciało, nieco już podstarzałe, zatrzymuje dalsze oznaki starzenia. Magowie w tym wieku zachowują swój wiekowy wygląd i wszystkie związane z nim następstwa, takie jak osłabiona kondycja fizyczna czy zmarszczki, ale ich organizm pozostaje zdolny do funkcjonowania przez kolejne dziesięciolecia. Dzięki temu mogą dożyć nawet 150 lat, a w rzadkich przypadkach jeszcze więcej.

Wydłużone życie magów wynika z unikalnej cechy płaszczyzny Angvalion, gdzie życie jest silnie powiązane z magią. Wysoki talent magiczny wpływa na ciało, które w specyficzny sposób człowiek adaptuje się do przepływu magii, przedłużając swoje istnienie. Nie jest to wynik świadomego działania magów, lecz naturalny efekt symbiozy między ludzką fizjologią a energią magiczną. Im większy talent magiczny, tym bardziej zauważalny jest ten efekt.

Chociaż długość życia magów budzi podziw, niesie również wyzwania. Zachowanie starczego wyglądu i osłabionej sprawności w połączeniu z wieloletnim życiem może prowadzić do wyobcowania lub trudności emocjonalnych. Niemniej jednak wielu magów, dzięki swojej wiedzy i doświadczeniu, odgrywa znaczącą rolę w społeczeństwie, przekazując swoje umiejętności i wspierając rozwój kultury oraz nauki.

Proces rozmnażania u ludzi jest typowy dla ras humanoidalnych. Ciąża trwa około 9 miesięcy, a narodziny dzieci są ważnym wydarzeniem zarówno na poziomie rodzinnym, jak i społecznym. Ludzie mają zazwyczaj więcej dzieci w porównaniu z rasami długowiecznymi, co pozwala im szybko odbudowywać populację po wojnach lub katastrofach.

Ludzie charakteryzują się zdolnością do rozmnażania międzyrasowego, co prowadzi do powstawania różnorodnych hybryd:

• Elfy Półkrwi: dzieci ludzi i elfów. Dziedziczą one częściową długowieczność elfów i często posiadają subtelne cechy fizyczne, jak wydłużone uszy czy delikatniejszą sylwetkę. Elfy Półkrwi są akceptowane w obu społeczeństwach, choć często traktowane jako odrębna grupa.

• Hoardiren: potomstwo ludzi i eordiren. Są fizycznie silniejsi niż ludzie, ale z mniejszą skłonnością do korzystania z magii. Ich wyjątkowe zdolności sprawiają, że są cenieni jako wojownicy.

• Ellerian: w związkach między ludźmi a Ellerian zawsze rodzą się żeńskie Ellerian.

• Krasnoludy: potomstwo ludzi i krasnoludów zawsze rodzi się jako krasnoludy, zachowując ich typową budowę i odporność na magię.

Ludzka zdolność do krzyżowania się z innymi rasami oraz ich szybki cykl rozmnażania sprawiają, że są jedną z najbardziej zróżnicowanych genetycznie ras Angvalionu. Dzięki temu są w stanie przetrwać w niemal każdym środowisku, od pustynnych terenów Karath po mroźne pustkowia Iridery.

Ich zdolność do tworzenia hybryd pozwala na powstawanie wyjątkowych jednostek, które często łączą cechy obu ras, wnosząc różnorodność zarówno biologiczną, jak i kulturową do społeczności Angvalionu.

Aspińczycy to ludzka grupa etniczna pochodząca z Archipelagu Aspińskiego. Po upadku elfów Eldëvir stali się jedną z najbardziej ucywilizowanych i zaawansowanych ras, przyczyniając się do postępu i rozwoju świata. Znani są ze swojej pasji do cywilizacji, inteligencji oraz zdolności do gromadzenia bogactwa. Wielu z nich pełni funkcje jako wielcy magnaci kupieccy, dyplomaci i uczeni.

Jako grupa, Aspińczycy dużo podróżują - cała ich cywilizacja powstała poprzez zakładanie interesów w różnych częściach świata, z których do domu przywożą nie tylko pomnożony kapitał ale również wiedzę oraz technologię. Tak samo ich cywilizacja jest bardzo otwarta na przyjezdnych, dzięki czemu ich stolica, Aspin, jest największych tyglem kulturowym na świecie.

Aspińczycy są grupą etniczną, która zamieszkuje niemalże cały świat jako efekt ich licznych podróży oraz ekspansji ich interesów.

Amarantianie to grupa etniczna wywodząca się z Amarantu. Chociaż skupieni są wokół swojego kontynentu, istnieje wsród nich wyraźny podział na Amarantian Północnych oraz Południowych. Południowi Amarantianie (np z. Araulenu, Silmaaroonu) nigdyś żyli na terytoriach Królestwa Eldëvir, które wywarło ogromny wpływ na ich kulturę oraz język. Grupa północna (np z. Kedronu, Hintervoldu), choć nie była wolna od wpływu elfów, rozwijała się w sposób bardziej autonomiczny.

Amarantianie są znani z dumy narodowej, gościnności oraz odwagi w obliczu trudności i wyzwań. Choć ich cywilizacja nie pozostaje bez wad, charakteryzuje ich wysokie poczucie wspólnoty oraz wolności. Jako grupa etniczna przeciwstawiają się tyranii oraz niewolnictwu.

Ze względu na liczne kontrowersje oraz kłamstwa elfów Eldëvir, ludzie, w obawie o własne życia, zaatakowali ich, co bezpośrednio przyczyniło się co wymarcia Starożytnych Elfów. Obecnie żyją z resztą elfów w zgodzie i atmosferze wzajemnego szacunku. Traktują Leśnych Elfów na swoich terenach jak nieodłączną część swojego społeczeństwa.

Wsród Amarantian istnieją też mniejsze grupy jak np. Kamienni Ludzie.

Harcerowie to grupa etniczna pochodząca z południa pustyni Hush-waq. Ze względu na trudy życia w tak ciepłym klimacie zdecydowali się ruszyć na południe Eudarii, gdzie zaczęli rozwijać swoje państwa oraz kulturę. Na południe jako ostatnie przybyło plemię Kalladanów, które dokonało inwazji, w wyniku której powstało Imperium Kalladańskie, a grupa Kalladanów stała się dominująca wsród wszystkich Harcerów.

Kalladanowie wyparli większość innych kultur oraz narzucili swoje rządy niemalże wszystkim innym Harcerom. Warto wspomnieć, że kultura kalladańska powstała w wyniku kulturowej grabieży wsród pobitych plemion oraz państw. Hercerowie żyli też w Kedronie, choć ceną było powolne mieszanie się ich własnej kultury z amarantiańską.

Hercerowie, głównie Kalladanowie wyróżniają się tym, że są, jak na ludzi, wyjątkowo wrażliwi na magię.

Wsród Harcerów obecnie pewną niezależność kulturową posiadają Astalorowie, Asaricanie oraz Hingavarianie.

Hush-amei to grupa etniczna, której początki sięgają północnej części pustyni Hush-waq. W czasie gdy Harcerowie z południa zaczęli migrować na południe Eudarii, Hush-amei rozpoczęli kolonizację pustyni, zakładając różnorodne społeczeństwa. Ze względu na odległość między poszczególnymi skupiskami ludzkimi na pustyni, społeczności Hush-amei wykazują znaczne zróżnicowanie. Zachodnie grupy tworzyły potężne państwa, podczas gdy wschodnie preferowały koczowniczy tryb życia. Pomimo szybkiego rozwoju, społeczności Hush-amei cierpiały z powodu wewnętrznych konfliktów, regularnych najazdów Orków oraz konfliktów z Imperium Kalladańskim.

Hush-amei znani są przede wszystkim ze swoich umiejętności przetrwania oraz medycyny.

Vuldarowie to liczna grupa etniczna wywodząca się od pochodzących z Drainii Lechitów. Słyną z waleczności, zaradności i butności. Choć znani są z gościnności i tolerancji, w walce potrafią być bezlitośni. Podobnie jak Aspińczycy, podróżowali i założyli swoje społeczności poza granicami Drainii - głównie we wschodnim Amarancie. Jednakże dla wielu innych narodów ich kultura i wierzenia są uważane za pogańskie, głównie ze względu na fakt, że to Vuldarowie stworzyli nekromancję, uznawaną za jedną z najbardziej plugawych form magii oraz wiele krwawych praktyk religijnych.