Gregor var Lustinn

Jako dowódca Gregor var Lustinn był wymagający, ale sprawiedliwy. Potrafił zjednywać sobie żołnierzy i budować w nich niezłomne morale nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Jego zdolność do utrzymania dyscypliny w oblężonym Haltalu była niepodważalna.

Szczególną uwagę poświęcał szkoleniu swoich oficerów, tworząc spójny system dowodzenia. Jego podkomendni cenili go za jasne rozkazy i gotowość do dzielenia trudów wojny razem z żołnierzami. Nawet po klęsce pod Haltal potrafił odbudować armię i poprowadzić ją do zwycięstwa.

Choć przede wszystkim był strategiem, Gregor var Lustinn był również znakomitym wojownikiem. Wychowany w tradycji haltalskiej szkoły walki, opanował sztukę posługiwania się długim mieczem i toporem bojowym. Jego styl walki charakteryzował się połączeniem zwinności z siłą.

Wielokrotnie dowiódł swojej wartości w pojedynkach, choć jako dowódca rzadko angażował się bezpośrednio w walkę. Jego umiejętności były szczególnie widoczne podczas obrony Haltal, gdzie osobiście prowadził kontrataki na mury miejskie.

Poza talentami wojskowymi, Gregor var Lustinn wykazywał się nieprzeciętnymi zdolnościami administracyjnymi. Jako książę Haltal odbudował zniszczone przez wojnę księstwo, wprowadzając reformy gospodarcze i reorganizując system obronny. Jego umiejętność znajdowania kompromisów między różnymi frakcjami była kluczowa dla utrzymania jedności Koalicji.

Szczególnie zasłużył się w integracji najemników z Hazardu, tworząc z nich lojalną formację Bezpańskich Psów. Jego zdolność do przekonywania nawet opornych sojuszników do swoich planów była jednym z czynników sukcesu arauleńskiego.

Gregor objął tron Księstwa Haltalskiego w wieku dwudziestu pięciu lat po nagłej śmierci swojego ojca podczas polowania.

Pierwsze lata jego panowania upłynęły na umacnianiu granic i armii. Gregor wprowadził nowy system szkolenia żołnierzy, kładąc nacisk na mobilność i taktykę małych oddziałów, co później miało się okazać kluczowe w wojnie z Hazardem.

Gdy Ard-Rígh Séasán Hanwyn rozpoczął inwazję na Heptarchię, Haltal jako pierwsze przyjęło uderzenie. Gregor, choć zaskoczony skalą agresji, szybko zmobilizował swoje siły. Pierwsze starcia pokazały jego geniusz taktyczny - mimo przewagi wroga potrafił prowadzić wojnę podjazdową, zadając Hazardczykom dotkliwe straty.

Niestety, przewaga liczebna wroga zmusiła go do wycofania się do stolicy, która po trzymiesięcznym oblężeniu wpadła w ręce Hanwyna. Gregor z resztką armii zdołał się przebić i połączyć z siłami koalicji z Whisperhout i Armektu.

W Armekcie doszło do Bitwy na Polach Kahledzkich, podczas której Henry var Ect objawił się jako czempion Aglosa. Doprowadziło to nie tylko do wygrania poważnej bitwy, ale też zjednoczenia Heptarchii w jedno państwo Araulen, na którego czele stanął Henry var Ect, znany jako Henry Założyciel.

Po odbiciu Haltal, Gregor zaproponował śmiały plan przeniesienia wojny na terytorium wroga. Na czele połączonych sił koalicji przekroczył granicę Hazardu i rozpoczął marsz na stolicę wroga. Ta kampania, choć nie zakończyła się zdobyciem Dúnmharu, odciągnęła znaczną część sił hazardzkich z frontu arauleńskiego.

Gregor wykazał się podczas tej wyprawy niezwykłym zmysłem strategicznym, unikając zasadzek i wykorzystując znajomość terenu zdobytą dzięki najemnikom z Bezpańskich Psów - byłych żołnierzy hazardzkich, którzy przeszli na jego stronę.

Po zakończeniu wojny i powstaniu Królestwa Araulenu, Gregor przyjął tytuł hrabiego Haltal, zachowując znaczną autonomię dla swojej prowincji. Do końca życia pozostawał jednym z najważniejszych doradców króla Henry'ego w sprawach wojskowych.

Chociaż wcześniej wyznawał Bojmira, po wojnie zdecydował się przyjąć Pierwsze Poświęcenie stając się wyznawcom Aglosa.

Zmarł podczas inspekcji granic w wieku sześćdziesięciu lat, pozostawiając po sobie legendę największego stratega ery zjednoczenia.