Kompania Ralpha var Faqua

W Starym Armekcie do Ralpha i Norvelli dołączyli znajomi elfki – Alwaía Lina’sila’ta Cenwulf, jej mąż Acealdo Cenwulf oraz Revan Reitz, dawny towarzysz wypraw i oddany przyjaciel. Za poleceniem Alwaíi, do grupy dołączyła również Livina z Veulettes, znana jako Biała Pani z Hintervoldu – potężna kapłanka i zarazem mentorka samej Alwaíi, której mądrość i doświadczenie budziły szacunek wszystkich obecnych. Ralph, chcąc wzmocnić drużynę kimś zaufanym i sprawdzonym, zrekrutował także Wulfstana var Hardwicka – doświadczonego tarczownika ze Srebrnych Marchii, który wielokrotnie walczył u boku Ralpha oraz Norvelli.

Dla Ralpha nie był to tylko zbiór przypadkowych wojowników i magów – to byli ludzie, którym ufał bezgranicznie. Więzi między nimi sięgały dawnych lat, wspólnych walk, uratowanych żyć i nocy spędzonych przy ogniu. Nie było wśród nich miejsca na polityczne intrygi ani ukryte cele – każdy z nich przybył z własnej woli, gotów stanąć ramię w ramię w niebezpiecznej wyprawie, której stawką było coś znacznie większego niż ich życie. Ta drużyna nie powstała z obowiązku, lecz z przyjaźni i lojalności. To zaufanie i wzajemne oddanie miało okazać się najważniejszą bronią w nadchodzących ciemnościach Nurry, gdzie kryła się główna część artefaktu, który mógł odmienić losy świata.

Grupa udała się do Thraegu, nieświadoma śledzenia przez kalladański oddział pod dowództwem Marcusa Cloeliusa. Schodząc do podziemnego świata Nurra, ekspedycja odnalazła Kamień z Thraegu, lecz w krytycznym momencie zostali zaatakowani przez Kalladańczyków. Marcus zdołał przechwycić artefakt i uciec, pozostawiając kompanię z poczuciem porażki.

Dzięki mniejszemu fragmentowi Kamienia, Kapituła ponownie zlokalizowała główną część artefaktu w pobliżu Azmarin, gdzie miała się rozegrać najważniejsza bitwa II Wojny Amarantu. Kompania wzięła udział w walkach, lecz ich głównym celem była stara Wieża Kapituły, gdzie Marcus zamierzał użyć Kamienia przeciwko siłom Amarantu. W dramatycznym starciu Ralpha, Norvelli i Liviny z Marcusem, zarówno elfka jak i Kalladańczyk ponieśli śmierć, a Kamień został zniszczony. Livina została ciężko ranna, pozostawiając Ralpha jako jedynego świadka finału tej historii.

Po bitwie pod Azmarin kompania została rozwiązana. Pomimo rozpadu, działania kompanii zostały uznane za kluczowe dla losów wojny i upamiętnione w kronikach Kapituły.

Po rozwiązaniu ekspedycji Ralph var Faqua kontynuował służbę w Arauleńskiej Kapitule, choć jego reputacja uległa znacznemu pogorszeniu. W trakcie bitwy pod Azmarin był odpowiedzialny za zrzucenie magicznej bomby na stolicę Imperium Kalladańskiego, co doprowadziło do śmierci milionów ludzi. To wydarzenie przyniosło mu miano zbrodniarza wojennego, choć nieoficjalnie działał z rozkazu Kapituły.

Mimo kontrowersji, Ralph po latach pozwolono mu wrócić do Kapituły, gdzie pozostał aktywny w badaniach magicznych, szczególnie w dziedzinie ekologii. Później skupił się na szkoleniu młodych magów, w tym psionika Jimmy'ego Cenwulfa, syna Alwaíi Lina'sila'ty, oraz Lynn Hailey. Jego późniejsze losy związane były z tajemniczym zniknięciem po zniszczeniu Starego Armektu, gdzie został uznany za zmarłego.

Livina z Veulettes, znana jako Biała Pani z Hintervoldu, po bitwie pod Azmarin przeszła Świętą Inicjację, co umocniło jej pozycję w Kościele Goddejki. Jej działania skupiały się głównie na walce z Zakonem Gregoriańskim, co ostatecznie doprowadziło do Wędrówki Ludu i upadku tej organizacji w Amarancie.

W szczytowym okresie swojej kariery Livina została Matriarchinią Hintervoldu, stając się jedną z najważniejszych postaci w regionie. Niestety, jej życie było stosunkowo krótkie – zmarła kilka lat po Wędrówce Ludu, pozostawiając po sobie trwały ślad w historii Kościoła i polityki Hintervoldu.

Alwaía Lina'sila'ta i jej mąż Acealdo po zakończeniu ekspedycji udali się do Hintervoldu, gdzie postanowili założyć rodzinę. Za zasługi otrzymali tytuł szlachecki, co oznaczało, że założyli ród Cenwulf. Acealdo wykorzystał swoje talenty, zakładając potężną Kompanię Handlową Rodziny Cenwulf, która szybko zyskała wpływy w regionie. Oboje angażowali się również w działalność charytatywną, pomagając ofiarom wojny.

Para doczekała się dwójki dzieci: Jimmiego, który później okazał się być psionikiem, oraz Naomi. Ich dom stał się miejscem spotkań wielu wpływowych osób, a ich działalność handlowa przyczyniła się do odbudowy zniszczonych przez wojnę terenów.

Revan Reitz po rozwiązaniu ekspedycji postanowił wykorzystać swoje doświadczenie i kontakty, zakładając imperium handlowe w Amarancie. Jego przedsięwzięcia szybko przyniosły mu ogromne bogactwo, choć jednocześnie przyczyniły się do powstania Kryzysu Aspińskiego w Amarancie, gdyż jego działania uderzały w lokalne interesy.

Po latach Revan wrócił na Aspin, gdzie objął stanowisko kanclerza. Jego polityczna kariera była kontynuacją wcześniejszych sukcesów, choć niektórzy krytykowali go za zbytnią bezwzględność w interesach. Mimo to, jego wpływy w regionie pozostawały znaczące przez wiele lat.

Wulfstan var Hardwick, pochodzący ze Srebrnych Marchii tarczownik, postanowił zakończyć swoją przygodę z ekspedycjami i osiedlić się na stałe. Założył kuźnię w Starym Armekcie, gdzie wykorzystywał swoje umiejętności w pracy z metalem. Jego wyroby cieszyły się uznaniem wśród lokalnej społeczności.

Choć nie angażował się już w większe przedsięwzięcia, jego doświadczenie z czasów ekspedycji czyniło go szanowaną postacią wśród mieszkańców. Żył spokojnie, skupiając się na rzemiośle i opowiadaniu historii z młodości.